“Bir çocuk saflığında görünmezlik pelerinine sarılmak ve sükûnet zırhına girmek hayat sahnesinde en çok yazdığım yardımına çokça başvurduğum kurtarıcı rollerimdi. Kitabımı yazarken de kalıcı ve sonsuz heyecanlarla kelimelerimde, cümlelerimde yeni meramlarla yol alırken zaman zaman görünmezlik pelerinime sarılıyorum, zaman zaman sükûnet zırhına giriyorum. İzler benim izlerim, yollar derseniz, yollar da benim yollarım. ‘İtinayla tamirat yapılır’ anonsunu elimde megafon kendime yapıyorum. Hem düzüm dümdüz hem karışığım karmakarışık. Oturmuşum itinayla tamiratımı yapıyor, kendimi onardıkça başkalarına el veriyorum.
…

Yazdıklarıma ve görüşlerime katılıp katılmamakta özgürsünüz ben de kanıta dayandırmadan ve tabii ki size dayatmadan görüş ve düşünce bildirmekte özgürüm. Özgürlük alanlarımızda mutabık kaldığımıza göre ben yazdım, siz okuyun. Dümende benim olduğum rotayı benim oluşturduğum doğrudur lakin en keyifli yerde güvertede, seyir terasında siz varsınız. Tadıyla okunsun, hayrolsun!”