Asıl adı Mahmut olan Âşık Kasvetî, 1948 yılında Kahramanmaraş’ın Elbistan ilçesinde dünyaya gelmiştir.

Hayatı boyunca çektiği sıkıntıların etkisiyle Kasvetî mahlasını kullanan Âşık, şiirlerinin hepsinde hece vezni kullanmıştır. Genellikle 8’li ve 11’li hece veznini tercih eden Âşık’ın bazı şiirlerinde hece sayılarının eşit olmadığı ve ayaktan çıktığı da görülmektedir.

Âşık Kasvetî’nin şiirlerinde kullandığı dil oldukça sadedir. Şiirlerinde dili kullanmada hiçbir zorlama yoktur. Rahat bir konuşma havası ve samimi bir söyleyişi olan Âşık, deyim ve atasözlerinden faydalanmış telmih, tekrir, teşbih gibi edebi sanatlarla şiirlerini zenginleştirmiş; cevr etmek, sitemkâr, turap gibi Arapça ve Farsça sözcükleri; rüsvay, belleme, firez, soyka, kıran girmek, yolak, dölek gibi yerel  söyleyişleri  mısralarına yerleştirmeyi bilmiştir.

Âşık Kasveti'nin dizelerinde, ruhunuzun köşelerinde yankılanan kendi hikâyenizi bulacaksınız.