İnsan, yaşamı buyunca uzun zaman mutlu olarak yaşar. Ancak insan, paylaştığı hatıralarında mutluluklarını değil de yaşadığı olumsuzluklarını ve mutsuzluklarını paylaşır. Bunu da güçsüzlüğünü ve güçsüz olmasının nedenini de anlattığı kişilerin de tanıdığı en yakını olduğunu göstermek ister. Böylece “taş yakından gelir” söylemini de kanıtlamaya çalışır. Hayal kurmak insan yaşamında gördükleri, yaşadıkları olaylar olsun ya da olmasın insanlar sürekli hayal kurar. Hayalin zamanı, mekânı ve de sınırı yoktur. İnsan kurduğu hayalleri paylaşmaz. Çünkü hayallerini paylaşmayı gerek duymaz. Ayrıca kurduğu hayallerin büyük bir bölümünü de unutmuştur aslında. İnsan, hayal kurdukça mutlu; mutlu oldukça da hayaller kurmayı sürdürür. Hayal kurmanın belli konuları yoktur, her konuda hayaller kurulur. Hayallerin kurulması için insanın yalnız bir durumda olması da gerekmez. Aslında insan kalabalıklar içinde de hatıralarına ve de hayallerine dalar, gider.