Hilmi Özdemir, bu eser ile Türk şiir geleneğinin zengin damarlarında bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Bu eser Sezai Karakoç’un metafizik ufkundan, Hacı Bektaş’ın irfan pınarına; Mahsuni Şerif’in halkın içinden gelen çığlığından, diğer pek çok ozan ve mutasavvıfın gönül diline uzanan bir derleme şiir kitabı… Eser aynı zamanda, hem edebiyatın hem de tasavvufun ortak paydası olan “hakikati arayış” temasını merkeze alıyor.

Her bir şiir, ait olduğu dönemin kültürel ve ruhsal iklimini yansıtırken; bir yandan bireysel tecrübelerin evrensel duygulara dönüşümünü gözler önüne seriyor. Kitap, titizlikle seçilmiş şiir metinleriyle, şiirin sadece estetik bir ifade değil, aynı zamanda düşünce, inanç ve toplum tarihi açısından da okunması gerektiğini hatırlatıyor.

Bu sayfalarda, yüzyılların birikimiyle yoğrulmuş dizeler; hakikatin, sevginin, adaletin ve insanın iç yolculuğunun izini sürmek isteyenler için yeniden ses buluyor.