Zaman epeyce ilerlemişti. Bir ara çobanlar torbalarındaki azıkları yemek için hayvanları ormanlık alan dışına çıkardılar. Göz ucuyla sürüyü taradıklarında, eksik olduğunu anladılar. “Sürüden ayrılanı kurt kapar.” atasözünü hatırladılar o anda. Yanılmıyorsam Kemal Tahir’in söylediği bir söz vardı. “Kurtlukta, düşeni yemek kanundur.” Küçük tepelik ve ağaçlık alanda otlarken açgözlü haylaz keçilerden bir grup, dere kenarındaki yeşil otların cazibesine kapılarak sürüden ayrılmıştı. O andan itibaren kurt kanunu devreye girmişti. Aynı komda yaşayan, geceleri birlikte geviş getiren, merada yan yana koşanlar ölüme de beraber gitmişlerdi. 

*** 

"Yetim Oğlaklar, insana hem kendi yaralarını hem de hayatın sessiz ama derin direncini hatırlatan dokunaklı bir öykü kitabı."
                                                Kalan Yayınları Yayın Kurulu